Twee verhalen. Eén boodschap.
Carolien en Adjua maakten als kind dingen mee die niet oké waren. Lang wisten ze niet bij wie ze terechtkonden. Vandaag vertellen ze wat hen toen had geholpen. Ze doen dat voor jou.
Deze verhalen gaan over misbruik. Er staan geen details in, maar ze kunnen je raken. Lees op je eigen tempo. Wil je erover praten? De chat is er.
Carolien, 33
Over gezien willen worden. Over waarom zwijgen zo eenzaam is. En over wat vijf minuten aandacht had kunnen betekenen.
Adjua, 26
Over loyaliteit tegenover wie je pijn doet. Over muziek. En over waarom erg genoeg niet bestaat.
Fragmenten
Schuldgevoelens
“Een dader heeft veel baat bij schuldgevoel dat ligt waar het niet thuishoort: bij zijn slachtoffer. Maar een kind kan per definitie niet schuldig zijn aan iets wat een volwassen persoon doet.”
Wat je voelt is genoeg
“Het maakt niet uit welke titel het krijgt: misbruik, mishandeling of gewoon een boze ouder. Als het fout voelt voor jou, dan is dat fout genoeg. Niemand kan dat zeggen buiten jezelf. Wat je voelt is genoeg om gehoord te worden.”
Volg wat je zelf voelt
“Volg vooral wat je zelf voelt. Wat niet oké aanvoelt, is vaak ook echt niet oké. Erover praten met iemand is echt beter dan het in eenzaamheid met je meedragen. Want het is eenzaamheid die op lange termijn moordend is.”
Erkenning krijgen
“Ik heb er heel vaak rond gepraat en nooit echt over gepraat. Toen ik veertien was, schreef ik een brief en liet die lezen aan een begeleider. Dat was de eerste keer dat er echt woorden waren voor wat er is gebeurd. En de eerste keer dat ik erkenning kreeg: dit is niet oké.”
Anoniem chatten als steun
“Ik denk dat ik die mensen had gestalkt als ik zo oud was. Als iemand anoniem bereikbaar was geweest via mijn gsm, had ik daar een heel grote steun in ervaren. Een lief woord van iemand die vijf minuten tijd voor mij maakte, had echt een groot verschil gemaakt.”
Praten met een leerkracht
“Met een leerkracht praten, dat is zo’n grote stap. Dat je anoniem kunt babbelen en je hart kunt luchten, dat is belangrijk. Op je eigen tempo, zonder dat er iets wordt verwacht en zonder grote gevolgen voor wat je zegt.”
Zelf in controle
“Jongeren en kinderen, ook al zitten ze in de moeilijkste situatie, moeten regie houden over hun eigen proces. Wanneer zij klaar zijn voor een stap verder, dat ligt bij hen. Een chat waar jij beslist wat je deelt en niet gedwongen wordt tot een vervolg, dat is de veiligheid.”
"Erg genoeg" bestaat niet
“Ik geloof niet in erg genoeg. Praten doet sowieso deugd. Het is gezonder om te babbelen over wat er in je hoofd zit dan het op te kroppen en er alleen mee te zijn. Als je iets voelt of denkt, is dat het sowieso waard om te delen. Of het nu wereldnieuws is of een ongemak.”
Het gevoel dat iets niet klopt
“Als je nog maar het idee hebt dat er iets niet klopt: er is een anonieme chat. Het kan geen kwaad om even te toetsen. Hey, ik zit met dit gevoel, ik weet niet goed wat ik ermee moet. Misschien is het niet zo erg, en misschien is het wel heel erg. Die extra blik van iemand anders kan helpen.”
Bang om te praten
“Je hebt loyaliteit naar de mensen die voor je zorgen. Ik zei vaak dingen niet omdat ik bang was dat mijn mama in de problemen zou komen. Soms is het gewoon fijn om te kunnen zeggen: ik voel me klein en onveilig, zonder dat daar grote gevolgen aan hangen. De chat kan dat oor bieden, zonder dat je iets moet doen waar je nog niet klaar voor bent.”